تعویض یک سنسور NOx یک کار با دشواری متوسط است؛ این کار می تواند توسط تکنسین های خودرو با سطح خاصی از توانایی مکانیکی انجام شود.اگرچه باید به مراحل حیاتی مانند تطبیق مدل و کالیبراسیون برنامه ریزی توجه شود..
برای یک تکنسین با سطح تجربه تعمیر خودرو، تعویض فیزیکی یک سنسور NOx یک روش پیچیده نیست.شبیه به تعویض سنسورهای دیگر واقع در سیستم خروجی است.مراحل اولیه شامل قطع منبع برق، برداشتن سنسور قدیمی (معمولاً از طریق رشته های M18) و سپس نصب و محکم کردن سنسور جدید است.زیرا سنسور NOx یک سنسور "هوشمند" است که از طریق اتوبوس CAN با ECU خودرو ارتباط برقرار می کند، تعویض معمولاً نیاز به برنامه ریزی و کالیبراسیون بعدی دارد. برای برخی از مدل های خودرو حتی ممکن است وارد کردن شناسه منحصر به فرد سنسور اجباری باشد.عدم انجام این کار مانع از عملکرد صحیح سنسور خواهد شد..
علاوه بر این، سنسورهای NOx به محیط نصب آنها حساس هستند. ضروری است که اطمینان حاصل شود که سیستم خروجی بدون نشت، باقیمانده روغن بیش از حد یا تجمع کربن است.و این که خود سنسور از رطوبت یا آسیب مکانیکی پاک است.اگر خودرو دچار نقص های قبل از تولید شود، مانند یک شیر EGR خراب یا مشکلاتی با تزریق اورئیا سیستم SCR، کد نقص ممکن است حتی پس از نصب یک سنسور جدید دوباره ظاهر شود..
بر اساس تجربه روزانه شما در نگهداری سیستم های پس از درمان خودروهای دیزل، توصیه های زیر ارائه می شود:
از یک اسکنر تشخیصی برای بازیابی هر کد خطای ذخیره شده (به عنوان مثال P2200، P22FB) استفاده کنید تا تأیید کنید که مشکل مربوط به خود سنسور است و نه یک مشکل گسترده تر مربوط به سیستم.
یا تجهیزات اصلی (OE) را انتخاب کنید یا قطعات جایگزینی بازرسی شده (به عنوان مثال از مارک هایی مانند بوش یا کانتیننتال) که به طور خاص با مارک و سال مدل خودرو سازگار هستند.
پس از تعویض، انجام تنظیم مجدد سیستم OBD و کالیبراسیون سنسور برای جلوگیری از "کد نقص نادرست" ناشی از عدم برنامه ریزی مناسب ضروری است.
به دقت سیم کشی و اتصال دهنده ها را بررسی کنید. در هیچ شرایطی نباید سیم کشی اصلی کارخانه را برش دهید یا پیوند دهید.از آنجا که برخی از سنسورها به عنوان قطعات "بازگشت به تولید کننده" نامگذاری شده اند.
تعویض یک سنسور NOx یک کار با دشواری متوسط است؛ این کار می تواند توسط تکنسین های خودرو با سطح خاصی از توانایی مکانیکی انجام شود.اگرچه باید به مراحل حیاتی مانند تطبیق مدل و کالیبراسیون برنامه ریزی توجه شود..
برای یک تکنسین با سطح تجربه تعمیر خودرو، تعویض فیزیکی یک سنسور NOx یک روش پیچیده نیست.شبیه به تعویض سنسورهای دیگر واقع در سیستم خروجی است.مراحل اولیه شامل قطع منبع برق، برداشتن سنسور قدیمی (معمولاً از طریق رشته های M18) و سپس نصب و محکم کردن سنسور جدید است.زیرا سنسور NOx یک سنسور "هوشمند" است که از طریق اتوبوس CAN با ECU خودرو ارتباط برقرار می کند، تعویض معمولاً نیاز به برنامه ریزی و کالیبراسیون بعدی دارد. برای برخی از مدل های خودرو حتی ممکن است وارد کردن شناسه منحصر به فرد سنسور اجباری باشد.عدم انجام این کار مانع از عملکرد صحیح سنسور خواهد شد..
علاوه بر این، سنسورهای NOx به محیط نصب آنها حساس هستند. ضروری است که اطمینان حاصل شود که سیستم خروجی بدون نشت، باقیمانده روغن بیش از حد یا تجمع کربن است.و این که خود سنسور از رطوبت یا آسیب مکانیکی پاک است.اگر خودرو دچار نقص های قبل از تولید شود، مانند یک شیر EGR خراب یا مشکلاتی با تزریق اورئیا سیستم SCR، کد نقص ممکن است حتی پس از نصب یک سنسور جدید دوباره ظاهر شود..
بر اساس تجربه روزانه شما در نگهداری سیستم های پس از درمان خودروهای دیزل، توصیه های زیر ارائه می شود:
از یک اسکنر تشخیصی برای بازیابی هر کد خطای ذخیره شده (به عنوان مثال P2200، P22FB) استفاده کنید تا تأیید کنید که مشکل مربوط به خود سنسور است و نه یک مشکل گسترده تر مربوط به سیستم.
یا تجهیزات اصلی (OE) را انتخاب کنید یا قطعات جایگزینی بازرسی شده (به عنوان مثال از مارک هایی مانند بوش یا کانتیننتال) که به طور خاص با مارک و سال مدل خودرو سازگار هستند.
پس از تعویض، انجام تنظیم مجدد سیستم OBD و کالیبراسیون سنسور برای جلوگیری از "کد نقص نادرست" ناشی از عدم برنامه ریزی مناسب ضروری است.
به دقت سیم کشی و اتصال دهنده ها را بررسی کنید. در هیچ شرایطی نباید سیم کشی اصلی کارخانه را برش دهید یا پیوند دهید.از آنجا که برخی از سنسورها به عنوان قطعات "بازگشت به تولید کننده" نامگذاری شده اند.